எதுக்கு இந்த கூப்பாடு?

A man pushes his motorized two-wheeler through a flooded street in the southern Indian city of Chennai May 19, 2010. REUTERS/Babu (INDIA - Tags: ENVIRONMENT)

பத்திரிகை, டிவி, சமூகவலைதளங்கள் எல்லாத்துலேயும் ஒரு வாரமா ஒரே செய்திதான் திரும்பத்திரும்ப வந்துட்டு இருக்கு, “வெள்ளத்தில் மிதக்கிறது சென்னை”. அதுக்கு காரணத்தையும் அவங்களே சொல்லிடுறாங்க. இயற்கையான நீர்வழித்தடங்களை மறிச்சு வீடுகள், வணிக நிறுவனங்கள் கட்டுனதாலதான் மழைத்தண்ணி வெளிய போக முடியாம குடியிருப்பு பகுதிகள்ல தேங்குதுன்னும் சொல்லிடுறாங்க.
குளங்கள், ஏரிகள் எல்லாம் வீட்டுமனைகளாகி விட்டதுனு நாம சொல்லிக்கிறோமே தவிர அதுக்கு நாம தான் காரணம்னு நாம எங்கேயும் ஒத்துகிறதே இல்ல. என்னைப்பொருத்தவரை, அளவுக்கு அதிகமான இடப்பெயர்ச்சி தான் இதுபோன்ற இன்னல்களுக்கு காரணமாக இருக்கும்.
கல்வி, வேலை, தொழில் என்று எதற்கெடுத்தாலும் சென்னையை நோக்கி ஒரு சாரார் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். மாதம் ஒரு முறை வேலை நிமித்தம் சென்னைக்கு வந்து செல்கிறவர்கள் கூடஒரு காலகட்டத்தில் சென்னையில் ஒரு வீடு வாங்கிப்போட்டால் தேவலை என்ற எண்ணத்தில் தனி வீடாகவோ அல்லது அப்பார்ட்மெண்ட்டிலோ ஒரு வீட்டைவாங்கிப்போடுகிறார்கள். இதே போல சென்னையில் தங்கி வேலை பார்ப்வர்கள், தொழில் செய்கிறவர்கள் என வெளிஊர்களில் இருந்து சென்னைக்குள் சென்றவர்கள் தங்களது நிரந்தர இருப்பிடமாக சென்னையை மாற்றிக்கொண்டார்கள். ஏற்கனவே இருக்கும் ஜன நெருக்கடியில் இவ்வாறு இடம்பெயர்ந்து செல்பவர்கள் எண்ணிக்கை அதிகமானாதால் தான் செங்கல்பட்டு கூட இன்று சென்னைக்கு மிக அருகில் வந்துவிட்டது. ரியல்எஸ்டேட்காரர்கள் புண்ணியத்தில்.
சொந்தஊரில் இருந்து இடம்பெயர்ந்த நபர்களிடம் எப்பயா ஊருக்கு வரப்போரீங்கனு? கேட்டா, நம்ம ஊர்ல என்னய்யா இருக்கு? என்பார்கள் எகத்தாளமாக. என் நண்பர் ஒருவர் சென்னைல செட்டில் ஆகி ஆறு வருஷம் ஆகுது. சென்னைக்கு போன மூணு வருசத்துல ப்ராபெர்ட்டிடெவலப்பர் ஒருத்தர்கிட்ட நாப்பதுலட்ச ரூபாய கொடுத்திட்டு அந்த டெவலப்பர் டெவலப் ஆகிகிட்டாரே தவிர இவருக்கு வீட்ட கொடுத்தபாடில்ல. இப்போ நண்பர் நாப்பது லட்ச ரூபாய்க்கு அசலும் வட்டியும் சேர்த்து கட்டிக்கிட்டு இருக்காரு. வாடகைக்கு வீடு எடுத்து தங்கியிருக்காரு. இப்படித்தான் எசகு பிசகா மாட்டிக்கிட்டு துப்பவும் முடியாம, விழுங்கவும் முடியாம பொழைக்க போன ஊர விட்டுக்கொடுக்கவும் முடியாம பலர் இருக்காங்க.
உங்க ஊர்ல என்ன இருக்குனு? பத்து, பதினஞ்சு வருசத்துக்கு முன்னாடி கேட்டிருந்தா ஒரு அர்த்தம் இருக்கு. இப்போ அப்படி சொல்றதுல்ல ஒரு அர்த்தமும் இல்ல. சென்னைக்கு இணையா தொழில்துறைகளில் தென்மாவட்டங்கள் அதிகமா வளர்ந்து வருது. சிறுதொழில்கள் முன்னேறி வருது. தொழில்முனைவோர்கள் அதிகமாகிட்டு வராங்க. இன்னமும் பழைய பஞ்சாங்கத்த பாடிட்டு இருக்கிறதுல அர்த்தம் இல்ல. பன்னெண்டாப்பு படிக்கும் போதே காலேஜ் படிக்க உள்ளூர்ல ஒரு பய இருக்க கூடாதுடானு ஒரு செட்டு சேர்ந்துக்கிறாங்க. அப்படியே போறவங்க தான் காலேஜ்படிப்பு, வேலை, கல்யாணம்னு சென்னைலயே செட்டில் ஆகிக்கிறாங்க. உள்ளூர் மொதலாளிங்க வேலைக்கு ஆள் கிடைக்கலன்னு பொலம்பிட்டு இருக்காங்க.
சென்னைல தொழில், வியாபாரம் செய்யுறதுல மொதலிடத்துல இருக்கிறது தென்மாவட்ட ஆளுங்கதான். அங்க வேலை பார்க்கிறது முழுசும் இங்க இருந்து போனவங்க தான். இவங்க ஏன் இங்க இருந்து அங்க போய் தொழில் செய்யணும்? ஒரே ஊர்ல அடுக்குக்கு மேல அடுக்கா பில்டிங் கட்டி அதுல வியாபாரம் செஞ்சு லாபம் சம்பாதிக்கணும்ங்கற எண்ணம் தான். இவங்களோட சொந்த ஊர்ல, பக்கத்து ஊர்லன்னு வியாபாரம் மற்றும் தொழில் செஞ்சாங்கன்னா அந்தந்த ஊர்ல உள்ளவங்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு கிடைக்கும். வேலை தேடி வெளியூர் போறவங்க எண்ணிக்கை குறையும்.
மேல்படிப்பு படிச்சவங்களும் உள்ளூர்ல வேலை பார்க்க தயங்காம சொந்தஊர்ல வேலை பார்க்க முன்வரணும். படிக்கும் போது வேலை பார்க்கணும்னு எண்ணத்த தூக்கி தூர வச்சிட்டு தொழில் முனைவோர் ஆகணும்கிற எண்ணத்த வளர்த்துக்கனும். பெரிய பெரிய தொழில்களை விட சிறுதொழில்கள் தான் ஒரு நாட்டோட வளர்ச்சிக்கு பெரிய துணையா இருக்கும்னு மறைந்த முன்னாள் ஜனாதிபதி அப்துல்கலாம் சொல்லியிருக்காரு. இதன் மூலமாவும் பெரிய ஊரத்தேடி வேலைக்கு போறவங்களோட எண்ணிக்கை கணிசமா குறையும். நாம இன்னிக்கு வெளிநாடுகள்ள இருந்து இறக்குமதி பண்ற சில எலெக்ட்ரானிக் பொருட்கள் எல்லாம் அந்தந்த நாடுகளில் குடிசைத்தொழிலா செஞ்சிட்டு இருக்காங்கலாம். இது சம்பந்தமான வீடியோவ பேஸ்புக்ல பார்த்துட்டு ஷேர் பண்ணிட்டு பேசாம போய்ட்டு இருக்கோம்.
அதனால எப்போவும் நமக்கு வர்ற துன்பத்துக்கு அடுத்தவன் மேல குத்தம் சொல்லாம நம்ம மேல உள்ள தப்ப திருத்திக்க முயற்சி எடுக்கணும். Think Globally Act Locally உலகளாவிய சிந்தனையும் உள்ளூர் செயல்பாடும் னு முன்னாடியே சொல்லி வச்சிருக்காங்க. வெளிஊர், வெளிநாடுனு பொழைக்க போன ஊர தலைல தூக்கி வச்சிட்டு சொந்த ஊர கொறச்சு பேசுறத நிறுத்திட்டு அவங்க அவங்க பொறந்த ஊர்ல படிச்சி, வேலை பார்த்து, தொழில் பண்ணி பார்த்தா அதோடசொகமே தனிதான். நாம பொறந்த ஊர நாம மதிச்சா தான் அந்த ஊரு நம்மல மதிக்கும்.
ஒட்டுமொத்தமா எல்லோரும் ஒரே ஊர்ல போய் நின்னுட்டு மல்லுகட்டிக்கிட்டு குய்யோமுறையோன்னு கூப்பாடு போடாம, அவங்க அவங்க எல்லைய தாண்டாம இருந்தோம்னா மழத்தண்ணியும் அதோட எல்லைய தாண்டாம இருக்கும்.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s